نحوه محاسبه نمره در آزمون آیلتس

در آزمون آیلتس، نمره نهایی (Overall Band Score) میانگینی از نمرات چهار مهارت اصلی است: Listening، Reading، Writing و Speaking. هر مهارت بین ۰ تا ۹ نمره دارد. نمره کل با میانگین این چهار مهارت محاسبه می‌شود و معمولاً به نزدیک‌ترین نیم نمره (مثل ۶.۵ یا ۷) گرد می‌شود.

نحوه محاسبه نمره در آزمون آیلتس

آزمون آیلتس (IELTS: International English Language Testing System) به عنوان یکی از معتبرترین و شناخته‌شده‌ترین آزمون‌های زبان انگلیسی در سطح جهانی، نقش مهمی در سنجش میزان تسلط افراد بر زبان انگلیسی ایفا می‌کند. این آزمون به‌ویژه برای آن دسته از افرادی طراحی شده که قصد ادامه‌ی تحصیل، مهاجرت یا اشتغال در کشورهای انگلیسی‌زبان را دارند. به همین دلیل، شناخت دقیق ساختار آزمون و نحوه‌ی ارزیابی عملکرد شرکت‌کنندگان از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

برخلاف برخی آزمون‌های دیگر، در آیلتس نمره‌دهی به صورت کاملاً مهارت‌محور انجام می‌شود. چهار مهارت اصلی زبان — یعنی Listening (شنیداری)، Reading (درک مطلب)، Writing (نوشتاری) و Speaking (گفتاری) — به طور جداگانه ارزیابی می‌شوند و هر کدام نمره‌ای بین ۰ تا ۹ دریافت می‌کنند. سپس، میانگین این چهار نمره به عنوان نمره‌ی نهایی یا به‌اصطلاح Overall Band Score در نظر گرفته می‌شود. این نمره‌ی نهایی نه‌تنها سطح کلی زبان فرد را نشان می‌دهد، بلکه از سوی دانشگاه‌ها، کارفرمایان و سازمان‌های مهاجرتی به عنوان معیاری برای تصمیم‌گیری درباره‌ی پذیرش فرد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

درک نحوه‌ی محاسبه‌ی این نمره‌ها به زبان‌آموز کمک می‌کند تا نقاط ضعف و قوت خود را بهتر بشناسد و با رویکردی هدفمند، برای بهبود عملکردش برنامه‌ریزی کند. همچنین، آگاهی از شیوه‌ی گرد کردن نمرات و نحوه‌ی تاثیر هر مهارت بر میانگین نهایی، می‌تواند در انتخاب استراتژی‌های مطالعاتی و تمرینی نقش مهمی داشته باشد.

در ادامه، با روش دقیق محاسبه نمره‌ی آیلتس و نکات کلیدی مربوط به آن بیشتر آشنا می‌شویم.


چگونه نمرات آیلتس محاسبه میشود؟

نمره‌دهی در آزمون آیلتس بر پایه‌ی یک سیستم دقیق و ساختاریافته انجام می‌شود که هدف آن ارزیابی جامع مهارت‌های زبانی شرکت‌کنندگان است. در این آزمون، چهار مهارت اصلی زبان شامل شنیداری (Listening)، خواندن (Reading)، نوشتن (Writing) و گفتاری (Speaking) به‌صورت جداگانه سنجیده می‌شوند و به هر یک نمره‌ای بین ۰ تا ۹ تعلق می‌گیرد. نمره نهایی آزمون، که به آن Overall Band Score گفته می‌شود، از میانگین نمرات این چهار بخش به دست می‌آید و به نزدیک‌ترین نیم نمره گرد می‌شود. این نمره نهایی معیار اصلی برای پذیرش در دانشگاه‌ها، مؤسسات مهاجرتی، و فرصت‌های شغلی در کشورهای انگلیسی‌زبان است.

هر بخش از آزمون آیلتس دارای ساختار خاص خود و معیارهای منحصر‌به‌فرد برای ارزیابی است. برای مثال، در بخش‌های Listening و Reading، نمره‌دهی بر اساس تعداد پاسخ‌های صحیح انجام می‌شود و سپس امتیاز خام از ۴۰ نمره به نمره باند تبدیل می‌شود. در مقابل، بخش‌های Writing و Speaking به‌صورت ذهنی و توسط ممتحنان آموزش‌دیده ارزیابی می‌شوند که از معیارهای مشخص و استانداردی برای تحلیل کیفیت پاسخ‌ها استفاده می‌کنند. این تفاوت در شیوه‌ی ارزیابی باعث می‌شود که هر مهارت نیازمند استراتژی خاصی برای آمادگی باشد.

از آنجا که عملکرد داوطلب در هر بخش می‌تواند تأثیر مستقیمی بر نمره نهایی داشته باشد، شناخت دقیق نحوه‌ی محاسبه نمره در هر مهارت ضروری است. در ادامه، به تفکیک و با جزئیات، روند ارزیابی و نمره‌دهی هر بخش از آزمون آیلتس را بررسی می‌کنیم تا زبان‌آموزان بتوانند درک روشن‌تری از نحوه‌ی عملکرد خود در آزمون داشته باشند و نقاط قوت و ضعفشان را به‌درستی شناسایی کنند.


نحوه محاسبه نمره در بخش Listening آزمون آیلتس

بخش Listening آزمون آیلتس یکی از بخش‌های استاندارد و یکسان برای هر دو نسخه‌ی آکادمیک و جنرال است. این بخش شامل چهل سؤال است که بر اساس چهار فایل صوتی طراحی شده‌اند. داوطلبان هنگام شنیدن صداها باید به سؤالات متنوعی پاسخ دهند، که ممکن است شامل گزینه‌های چندگزینه‌ای، پرکردن جای خالی، تطبیق اطلاعات یا تکمیل فرم و جدول باشد.

در این بخش، نمره‌دهی کاملاً مبتنی بر تعداد پاسخ‌های صحیح است. هر پاسخ درست، یک نمره کامل محسوب می‌شود و برای پاسخ‌های نادرست هیچ نمره‌ای کسر نمی‌شود؛ به عبارت دیگر، نمره منفی وجود ندارد. پس از اتمام آزمون، تعداد پاسخ‌های درست شمارش می‌شود و این نمره خام (که عددی بین صفر تا چهل است) به کمک جداول استاندارد نمره‌دهی به نمره‌ی باند (Band Score) بین صفر تا ۹ تبدیل می‌شود.

سیستم تبدیل نمره خام به نمره باند بر اساس معیارهای ثابت اما نسبی عمل می‌کند؛ یعنی بسته به میزان سختی آزمون در دوره‌های مختلف، ممکن است برای رسیدن به یک نمره‌ی خاص (مثلاً ۷.۰)، نیاز به تعداد متفاوتی پاسخ صحیح باشد. با این حال، به‌طور کلی می‌توان گفت هر چه تعداد پاسخ‌های صحیح بیشتر باشد، نمره باند نهایی نیز بالاتر خواهد بود.

نکته‌ی مهم در بخش Listening این است که چون این بخش مبتنی بر پاسخ‌های دقیق و بدون تفسیر است، دقت در شنیدن، تمرکز بالا و آشنایی با لهجه‌های مختلف انگلیسی از عوامل کلیدی در کسب نمره خوب محسوب می‌شوند. همچنین، تقویت مهارت شنیداری فعال (active listening) که شامل توجه هم‌زمان به محتوا، لحن و هدف گوینده است، می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر عملکرد داوطلب داشته باشد.


نحوه محاسبه نمره در بخش Reading آزمون آیلتس

بخش Reading در آزمون آیلتس نیز مانند Listening شامل ۴۰ سؤال است، اما بر خلاف بخش شنیداری، این بخش در دو نسخه‌ی آکادمیک (Academic) و جنرال ترینینگ (General Training) تفاوت‌هایی دارد. تفاوت اصلی در سطح متون و میزان دشواری آن‌هاست: در نسخه آکادمیک، متون علمی‌تر و پیچیده‌تر هستند، در حالی که در نسخه جنرال، متون بیشتر حالت عمومی، کاربردی یا اطلاعاتی دارند.

در این بخش نیز، نمره‌دهی به شکل مستقیم و بر پایه‌ی تعداد پاسخ‌های صحیح انجام می‌شود. هر پاسخ درست یک نمره دارد، و مثل Listening، برای پاسخ نادرست نمره‌ای از داوطلب کسر نمی‌شود. پس از پایان آزمون، تعداد پاسخ‌های درست شمارش می‌شود و نمره خام به کمک جدول‌های استاندارد به نمره باند از ۰ تا ۹ تبدیل می‌گردد. این جدول‌ها برای نسخه آکادمیک و جنرال کمی متفاوت‌اند، چراکه آزمون جنرال ساده‌تر است و برای کسب نمره‌ای مشخص، باید تعداد پاسخ‌های بیشتری درست باشد.

به عنوان مثال، اگر داوطلبی در آزمون آکادمیک با پاسخ درست به ۳۰ سؤال، نمره‌ی حدود ۷.۰ دریافت کند، همان تعداد پاسخ در آزمون جنرال ممکن است معادل نمره‌ی پایین‌تری مانند ۶.۵ باشد. این تفاوت، توازن سطح آزمون را حفظ می‌کند و باعث می‌شود مقایسه نمرات بین نسخه‌های مختلف، منصفانه و دقیق باشد.

از آنجایی که این بخش به دقت در خواندن، درک سریع اطلاعات، مدیریت زمان و مهارت‌های اسکن و اسکیمینگ (Skimming & Scanning) وابسته است، زبان‌آموزان باید تمرکز خود را بر تقویت این مهارت‌ها بگذارند. همچنین توجه به کلمات کلیدی، نوع سؤال (مانند درست/نادرست، جای‌خالی، چندگزینه‌ای، تطبیق و غیره) و درک سریع ساختار متن، نقش مهمی در افزایش دقت و سرعت در پاسخ‌دهی ایفا می‌کند. یکی از بهترین روش ها برای پیشرفت در مهارت خواندن, روش Intensive Reading هست.


نحوه محاسبه نمره در بخش Writing آزمون آیلتس

بخش Writing در آزمون آیلتس شامل دو تسک (Task 1 و Task 2) است و ساختار آن در نسخه‌های آکادمیک و جنرال ترینینگ تفاوت‌هایی دارد. در نسخه آکادمیک، داوطلب در تسک اول باید یک گزارش (report) بر اساس نمودار، جدول یا فرآیند بنویسد؛ در حالی که در نسخه جنرال، تسک اول شامل نوشتن یک نامه رسمی یا نیمه‌رسمی است. تسک دوم در هر دو نسخه شامل نوشتن یک مقاله‌ی تحلیلی-استدلالی (Essay) است.

نمره‌دهی در بخش Writing برخلاف بخش‌های شنیداری و خوانداری، ذهنی و بر اساس ارزیابی دقیق توسط ممتحن آموزش‌دیده انجام می‌شود. برای هر داوطلب، چهار معیار مشخص بررسی می‌شود:

  1. Task Achievement (برای تسک ۱) یا Task Response (برای تسک ۲): بررسی می‌شود که آیا داوطلب تمام بخش‌های سؤال را به درستی و به‌طور کامل پاسخ داده یا خیر.
  2. Coherence and Cohesion: میزان انسجام متن، ترتیب منطقی جملات و استفاده‌ی صحیح از ابزارهای ارتباطی (مثل linking words).
  3. Lexical Resource: تنوع، دقت و مناسب بودن واژگان مورد استفاده.
  4. Grammatical Range and Accuracy: دامنه‌ی ساختارهای گرامری و درستی آن‌ها در جمله‌سازی.

هر یک از این معیارها نمره‌ای بین ۰ تا ۹ دریافت می‌کنند و نمره نهایی هر تسک از میانگین این چهار معیار به دست می‌آید. سپس، برای تعیین نمره کل بخش Writing، تسک دوم وزن بیشتری دارد—یعنی دو برابر تسک اول. به‌عبارت دیگر، نمره نهایی Writing از طریق فرمول زیر محاسبه می‌شود:

(نمره تسک ۱ + ۲ × نمره تسک ۲) ÷ ۳

این سیستم باعث می‌شود که عملکرد در تسک دوم تأثیر بیشتری بر نمره کلی داشته باشد. بنابراین اگر داوطلبی در تسک اول خوب عمل کند، اما تسک دوم را ناقص بنویسد یا نادیده بگیرد، ممکن است نمره نهایی Writing او به‌طور قابل توجهی پایین بیاید.

دقت در تحلیل سؤال، برنامه‌ریزی قبل از نوشتن، رعایت ساختار استاندارد (مقدمه، بدنه، نتیجه‌گیری) و پرهیز از اشتباهات گرامری یا لغوی نقش مهمی در کسب نمره بالا دارند. همچنین، تمرین منظم با بازخورد حرفه‌ای، به‌ویژه از سوی اساتید یا ممتحنان مجرب، می‌تواند به بهبود تدریجی و هدفمند کمک کند.


نحوه محاسبه نمره در بخش Speaking آزمون آیلتس

بخش Speaking در آزمون آیلتس یک مصاحبه حضوری یا ضبط‌شده بین داوطلب و یک ممتحن رسمی است که معمولاً بین ۱۱ تا ۱۴ دقیقه طول می‌کشد. این بخش به سه قسمت تقسیم می‌شود: بخش اول شامل سؤالات عمومی درباره‌ی زندگی شخصی، شغل، علایق و غیره است؛ بخش دوم یک تسک توصیفی (Cue Card) است که داوطلب باید به‌مدت حدود دو دقیقه درباره‌ی یک موضوع صحبت کند؛ و بخش سوم، یک بحث تعاملی (Discussion) است که به‌طور عمیق‌تر موضوع بخش دوم را بررسی می‌کند.

ارزیابی در بخش Speaking کاملاً کیفی و توسط ممتحن آموزش‌دیده انجام می‌شود. برای این کار، چهار معیار اصلی در نظر گرفته می‌شود و به هرکدام از آن‌ها نمره‌ای بین ۰ تا ۹ داده می‌شود:

  1. Fluency and Coherence: روان بودن صحبت و توانایی سازماندهی افکار به‌صورت منطقی.

  2. Lexical Resource: دامنه‌ی واژگان، دقت و تنوع در انتخاب لغات.

  3. Grammatical Range and Accuracy: تنوع ساختارهای گرامری و دقت در کاربرد آن‌ها.

  4. Pronunciation: وضوح تلفظ، آهنگ صدا، استرس کلمات و روانی گفتار.

نمره‌ی نهایی Speaking از میانگین این چهار معیار محاسبه می‌شود. هیچ‌کدام از معیارها نسبت به دیگری اولویت عددی ندارند، اما ضعف در یکی می‌تواند به‌طور مستقیم بر درک کلی گفتار تأثیر بگذارد و در نهایت باعث کاهش میانگین شود.

نکته مهم این است که ممتحن به محتوای اطلاعاتی پاسخ‌ها نمره نمی‌دهد؛ بلکه هدف ارزیابی مهارت زبانی است. بنابراین، پاسخ‌های درست و غلط به خودی خود اهمیت ندارند، بلکه نحوه‌ی بیان، وضوح، انسجام و گستردگی زبان مورد سنجش قرار می‌گیرند. همچنین لهجه به‌شرط وضوح تلفظ مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما مشکلات مداوم در تلفظ می‌توانند باعث کاهش نمره شوند.

تمرین مستمر با اساتید بومی (Native Speakers)، شرکت در کلاس‌های مکالمه آزاد، استفاده از active listening برای بهبود درک و پاسخ، و بازخوردگیری هدفمند، همگی ابزارهای کلیدی برای تقویت عملکرد در این بخش هستند.


آزمون آیلتس به عنوان یکی از معتبرترین آزمون‌های زبان انگلیسی، اهمیت زیادی در سنجش توانایی‌های زبانی افراد در چهار مهارت اصلی دارد: شنیداری، خواندن، نوشتن و گفتاری. هر کدام از این بخش‌ها دارای معیارهای خاص خود برای نمره‌دهی هستند که در نهایت، نمره نهایی یا Overall Band Score را تعیین می‌کنند. آگاهی از جزئیات نمره‌دهی و نحوه محاسبه نمرات در هر بخش، می‌تواند به داوطلبان کمک کند تا استراتژی‌های موثری برای بهبود عملکرد خود در آزمون تدوین کنند.

در بخش Listening و Reading، که نمره‌دهی بر اساس پاسخ‌های صحیح است، دقت و تمرکز نقش بسیار مهمی دارند. در بخش‌های Writing و Speaking، ارزیابی کیفی و ذهنی ممتحن‌ها بر اساس معیارهایی همچون انسجام، دقت گرامری، تنوع واژگان و روانی گفتار است که نیازمند مهارت‌های زبانی عمیق‌تر و تمرین مستمر است.

با توجه به تفاوت‌های موجود در هر بخش و نیاز به استراتژی‌های خاص برای هر کدام، داوطلبان می‌توانند با برنامه‌ریزی صحیح، تقویت نقاط قوت و بهبود نقاط ضعف خود، به نمرات بالا در این آزمون دست یابند. در نهایت، موفقیت در آزمون آیلتس نه تنها نیازمند تسلط بر زبان انگلیسی، بلکه نیازمند آشنایی کامل با نحوه‌ی نمره‌دهی و استفاده‌ی بهینه از منابع آموزشی است.


برای ثبت نظر و دیدگاه خود لطفا با تشکیل حساب کاربری، عضو وب سایت شوید.

آخرین اخبار

برگزاری آزمون های بین المللی ÖSD در بهار 1405

آموزشگاه زبان اندیشه پارسیان، برگزارکننده رسمی آزمون بین‌المللی ÖSD، با افتخار اعلام می‌کند که در بهار سال 1405 در سه نوبت مجزا این آزمون را برگزار خواهد کرد.

تحویل مدارک آزمون ÖSD دی ۱۴۰۴

لطفا با توجه به شرایط و ضوابط دریافت مدارک از شنبه تا چهارشنبه ساعت 12:00 الی 20:00 به محل آموزشگاه مراجعه فرمایید

ثبت نام آزمون ÖSD اسفند ماه ۱۴۰۴

وب سایت رسمی ثبت نام آزمون ÖSD جهت ثبت نام در آزمون اسفند ماه 1404 در سطوح A1 - A2 - B1 - B2 - C1 - روز چهارشنبه 8 بهمن ماه 1404 از ساعت ۱۰:۰۰ آماده ثبت نام اولیه برای آزمون اسفند ماه 1404 است.

ثبت نام آزمون ÖSD بهمن ماه ۱۴۰۴

وب سایت رسمی ثبت نام آزمون ÖSD جهت ثبت نام در آزمون بهمن ماه 1404 در سطوح A1 - A2 - B1 - B2 - C1 - روز دو شنبه 15 دی ماه 1404 از ساعت ۱۰:۰۰ آماده ثبت نام اولیه برای آزمون بهمن ماه ۱۴۰۴ است.

اعلام نتایج آزمون ÖSD آذر ماه ۱۴۰۴

نتایج آزمون آذر ماه ۱۴۰۴ از طریق پروفایل کاربری قابل مشاهده است. لطفا پس از ورود به بخش کاربری ، به بخش کارنامه ها مراجعه فرمایید.

آخرین مقالات

دلایل نمره نگرفتن در بخش schreiben آزمون ÖSD

اگر می‌خواهید در بخش Schreiben آزمون ÖSD نمره بالا بگیرید، باید بدانید مشکل اکثر داوطلبان نه ضعف زبان، بلکه تمرین اشتباه است! این مقاله به شما نشان می‌دهد که چرا بسیاری از زبان‌آموزان با وجود دانش کافی، در نوشتار نمره کمی می‌گیرند و چگونه با شناخت دقیق نوع متن (Textsorte)، پاسخ کامل به همه نکات سوال (Aufgabenpunkte)، رعایت ساختار رسمی و انسجام متن (Kohärenz و Kohäsion) و تمرین هدفمند همراه با بازخورد حرفه‌ای، می‌توان نوشتار خود را از سطح متوسط به حرفه‌ای ارتقا داد. با دنبال کردن راهکارهای این مقاله نوشتن دیگر فقط مهارت امتحانی نیست؛ بلکه ابزاری قدرتمند برای فکر کردن به آلمانی، تقویت دایره واژگان و تسلط واقعی بر گرامر خواهد شد و شما را برای هر سطح ÖSD آماده می‌کند.

کلمات هم قافیه با one در انگلیسی

کلمات هم‌قافیه با one در انگلیسی نقش مهمی در بهبود تلفظ و درک شنیداری زبان‌آموزان دارند. در زبان انگلیسی، شباهت آوایی بسیار مهم‌تر از شباهت نوشتاری است و همین موضوع باعث می‌شود کلماتی مثل one، bone، zone، tone، alone و throne در یک الگوی صوتی مشترک قرار بگیرند. شناخت این کلمات به شما کمک می‌کند روان‌تر صحبت کنید و تلفظ طبیعی‌تری داشته باشید.

آموزش حروف اضافه in,on,at در انگلیسی

یادگیری حروف اضافه in، on و at در انگلیسی یکی از پایه‌ای‌ترین مباحث گرامر زبان انگلیسی است که تأثیر مستقیمی بر مکالمه، نوشتار و درک صحیح جملات دارد. بسیاری از زبان‌آموزان در مسیر آموزش in on at در انگلیسی با سردرگمی مواجه می‌شوند و به دنبال توضیحی ساده، کاربردی و قابل‌فهم هستند. در این مطلب، با آموزش کامل حروف اضافه in on at همراه با مثال‌های واقعی و ویدیوی آموزشی، این مبحث مهم را به‌صورت اصولی یاد می‌گیرید.

صفت‌های پرکاربرد در زبان آلمانی

صفت‌ها نقش مهمی در طبیعی و حرفه‌ای شدن زبان آلمانی دارند و بدون آن‌ها، مکالمه و نوشتار بسیار محدود و ساده به نظر می‌رسد. یادگیری صفت‌های پرکاربرد آلمانی به زبان‌آموزان کمک می‌کند احساسات، اندازه، سرعت و کیفیت را دقیق‌تر بیان کنند. در این مقاله، مهم‌ترین صفت‌های زبان آلمانی را همراه با مثال‌های کاربردی و آموزشی بررسی می‌کنیم.

چرا یادگیری گرامر به‌تنهایی منجر به توانایی مکالمه نمی‌شود؟

بسیاری از زبان‌آموزان با وجود تسلط قابل‌قبول بر قواعد گرامری، هنگام صحبت‌کردن دچار مکث، استرس و ناتوانی در بیان منظور خود می‌شوند. این مقاله به بررسی ریشه‌های این تناقض می‌پردازد و توضیح می‌دهد چرا دانش گرامری، به‌تنهایی، تضمینی برای توانایی مکالمه نیست.

آموزش حالت امری (Imperativ) در زبان آلمانی

حالت Imperativ یکی از پرکاربردترین و در عین حال چالش‌برانگیزترین ساختارهای گرامری در زبان آلمانی است. این حالت، نقش مهمی در مکالمات روزمره، دستور دادن، درخواست کردن و حتی توصیه‌های مودبانه دارد. در این مقاله، حالت Imperativ به‌صورت گام‌به‌گام، مفهومی و کاربردی بررسی می‌شود؛ دقیقاً همان رویکردی که در ویدیوی آموزشی منتشرشده در کانال یوتیوب ما نیز دنبال شده است.

آموزش زبان عمومی یا آزمون‌محور؟ انتخاب درست کدام است؟

یکی از اساسی‌ترین تصمیم‌هایی که هر زبان‌آموز در ابتدای مسیر خود می‌گیرد، انتخاب بین آموزش زبان عمومی و آموزش آزمون‌محور است. تصمیمی که اگر ناآگاهانه گرفته شود، می‌تواند سال‌ها زمان، انرژی و هزینه را هدر دهد. این مقاله با رویکردی علمی و واقع‌بینانه، تفاوت این دو مسیر را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد انتخاب درست، وابسته به هدف زبان‌آموز است نه تبلیغات یا تصورات رایج.

چرا تمرین زیاد برای آیلتس همیشه جواب نمی‌ده؟

بسیاری از داوطلبان آیلتس ساعت‌های طولانی تمرین می‌کنند، اما نتیجه‌ای که انتظار دارند را نمی‌گیرند. این مقاله بررسی می‌کند چرا «زیاد تمرین کردن» لزوماً به نمره بالاتر منجر نمی‌شود و مشکل دقیقاً کجاست.

حروف صدادار در انگلیسی

حروف صدادار در انگلیسی یکی از بنیادی‌ترین عناصر در ساختار آوایی این زبان محسوب می‌شوند و نقش کلیدی در تلفظ صحیح، درک شنیداری و تمایز معنایی کلمات دارند. شناخت دقیق English Vowels به زبان‌آموزان کمک می‌کند تا از اشتباهات رایج تلفظی جلوگیری کرده و گفتاری روان‌تر و استانداردتر داشته باشند. به همین دلیل، آموزش اصولی حروف صدادار در زبان انگلیسی از مراحل اولیه یادگیری، اهمیت ویژه‌ای دارد.

آیا میشه بدون تسلط کامل به زبان عمومی، مستقیم برای آیلتس یا ÖSD آماده شد؟

یکی از پرتکرارترین سؤال‌های زبان‌آموزان ایرانی، مخصوصاً متقاضیان مهاجرت، اینه که آیا حتماً باید سال‌ها زبان عمومی خوند تا بعد سراغ آزمون‌هایی مثل آیلتس یا ÖSD رفت، یا میشه مستقیم وارد مسیر آزمون شد؟ این مقاله با رویکردی علمی و واقع‌بینانه، بدون شعارهای تبلیغاتی، به این سؤال پاسخ می‌ده و مسیر درست رو شفاف می‌کنه.