گرامر متوسط زبان انگلیسی

گرامر انگلیسی سطح متوسط؛ راهنمای جامع گرامر Intermediate

مقدمه

یادگیری زبان انگلیسی فقط به حفظ کردن لغات و توانایی ساختن جمله‌های ساده محدود نمی‌شود. زمانی که زبان‌آموز از سطح مقدماتی عبور می‌کند و وارد سطح متوسط می‌شود، نیاز او به استفاده از ساختارهای دقیق‌تر و متنوع‌تر بیشتر خواهد شد. در این مرحله، بسیاری از زبان‌آموزان با وجود اینکه تعداد زیادی لغت می‌دانند و قواعد پایه را نیز مطالعه کرده‌اند، هنوز هنگام صحبت کردن یا نوشتن نمی‌توانند ساختار مناسب را به‌درستی انتخاب کنند.

یکی از دلایل اصلی این مشکل، آشنا نبودن با تفاوت‌های ظریف میان زمان‌ها و ساختارهای گرامری است. برای مثال، ممکن است زبان‌آموز با گذشته ساده و حال کامل آشنا باشد، اما نداند در چه موقعیتی باید از هرکدام استفاده کند. یا ممکن است مفهوم جملات شرطی را بداند، اما هنگام صحبت کردن نتواند به‌سرعت جمله شرطی مناسب بسازد.

گرامر سطح متوسط انگلیسی دقیقاً برای برطرف کردن همین مشکلات اهمیت دارد. در این سطح، زبان‌آموز علاوه بر مرور زمان‌های اصلی، با ساختارهایی مانند Present Perfect، Past Perfect، First Conditional، Second Conditional، Passive Voice، Relative Clauses، Reported Speech، Modal Verbs، Gerund و Infinitive و Phrasal Verbs آشنا می‌شود.

در این مقاله، مهم‌ترین مباحث گرامر زبان انگلیسی در سطح متوسط را به صورت مرحله‌به‌مرحله بررسی می‌کنیم. هدف این است که علاوه بر آشنایی با ساختار هر مبحث، کاربرد واقعی آن را نیز یاد بگیرید و بتوانید از آن در مکالمه و نوشتار استفاده کنید.

1. گرامر انگلیسی سطح متوسط چیست؟

گرامر سطح متوسط به مجموعه‌ای از قواعد و ساختارهایی گفته می‌شود که زبان‌آموز پس از یادگیری مباحث پایه به آن‌ها نیاز پیدا می‌کند. این سطح معمولاً با سطوح B1 و B2 در چارچوب‌های رایج آموزش زبان ارتباط دارد.

در سطح مقدماتی، زبان‌آموز معمولاً می‌تواند درباره خودش صحبت کند، جمله‌های ساده بسازد، درباره فعالیت‌های روزمره توضیح دهد و درباره اتفاقات ساده گذشته و آینده صحبت کند. اما در سطح متوسط باید بتواند درباره تجربه‌ها، برنامه‌ها، شرایط فرضی، دلایل، نتایج و اتفاقات پیچیده‌تر صحبت کند.

برای رسیدن به این توانایی، یادگیری مباحث زیر اهمیت زیادی دارد:

• زمان حال کامل و گذشته کامل

• روش‌های مختلف بیان آینده

• افعال وجهی

• جملات شرطی

• جملات مجهول

• جملات موصولی

• Gerund و Infinitive

• افعال عبارتی

• نقل قول غیرمستقیم

• حروف تعریف و حروف اضافه

• صفات مقایسه‌ای و عالی

• قیدها و سوال‌سازی

2. زمان حال کامل؛ Present Perfect

Present Perfect یکی از مهم‌ترین مباحث گرامری در سطح متوسط است. این زمان برای بیان اتفاقی استفاده می‌شود که در گذشته رخ داده، اما به نوعی با زمان حال ارتباط دارد.

ساختار اصلی Present Perfect به شکل زیر است:

Subject + have/has + past participle

برای I، You، We و They از have و برای He، She و It از has استفاده می‌کنیم.

برای مثال:

I have visited London twice.

یعنی «من دو بار از لندن دیدن کرده‌ام.»

در این جمله زمان دقیق سفر مشخص نیست و تمرکز روی تجربه شخص است.

Present Perfect در چند موقعیت مهم استفاده می‌شود. یکی از کاربردهای آن صحبت درباره تجربه‌های زندگی است.

Have you ever visited Paris?

همچنین برای اتفاقی که به تازگی انجام شده و نتیجه آن در زمان حال اهمیت دارد نیز استفاده می‌شود:

She has just finished her homework.

یکی دیگر از کاربردهای مهم Present Perfect، بیان فعالیتی است که در گذشته شروع شده و هنوز ادامه دارد.

I have lived here for five years.

در اینجا استفاده از for مدت زمان را نشان می‌دهد.

در مقابل، since نقطه شروع را مشخص می‌کند:

I have lived here since 2021.

بنابراین یکی از نکات مهم گرامر متوسط، تفاوت میان for و since است.

3. تفاوت Present Perfect و Simple Past

یکی از اشتباهات رایج زبان‌آموزان سطح متوسط، استفاده نادرست از Present Perfect و Simple Past است.

Past Simple برای اتفاقی استفاده می‌شود که در گذشته و در زمان مشخصی رخ داده و تمام شده است.

برای مثال:

I visited London in 2022.

در این جمله زمان سفر مشخص است.

اما اگر فقط درباره تجربه سفر به لندن صحبت کنیم، می‌توانیم بگوییم:

I have visited London.

در این حالت زمان دقیق سفر اهمیت ندارد.

کلمات زیر معمولاً با گذشته ساده استفاده می‌شوند:

• yesterday

• last week

• last year

• two days ago

• in 2020

در مقابل، کلماتی مانند:

• ever

• never

• already

• yet

• just

• since

• for

اغلب با Present Perfect دیده می‌شوند.

درک این تفاوت به زبان‌آموز کمک می‌کند جمله‌های طبیعی‌تری بسازد.

4. گذشته کامل؛ Past Perfect

Past Perfect برای نشان دادن اتفاقی استفاده می‌شود که قبل از اتفاق دیگری در گذشته رخ داده است.

ساختار آن:

Subject + had + past participle

برای تمام فاعل‌ها از had استفاده می‌کنیم.

برای مثال:

When I arrived, the train had left.

در این جمله ابتدا قطار حرکت کرده و سپس شخص به ایستگاه رسیده است.

Past Perfect به‌خصوص در داستان‌گویی و تعریف اتفاقات گذشته کاربرد زیادی دارد.

مثال دیگر:

She had finished dinner before the guests arrived.

یعنی ابتدا شام تمام شده و سپس مهمان‌ها رسیده‌اند.

عبارت‌هایی مانند before، after و by the time در چنین جملاتی بسیار رایج هستند.

5. روش‌های بیان آینده در زبان انگلیسی

بسیاری از زبان‌آموزان تصور می‌کنند برای صحبت درباره آینده همیشه باید از will استفاده کنند، اما در انگلیسی روش‌های مختلفی برای بیان آینده وجود دارد.

Will

Will می‌تواند برای تصمیم لحظه‌ای، قول، پیشنهاد و پیش‌بینی استفاده شود.

I will help you.

Be going to

از going to برای برنامه‌ای که از قبل درباره آن تصمیم گرفته شده یا پیش‌بینی بر اساس شواهد فعلی استفاده می‌کنیم.

I am going to study tonight.

یا:

Look at those clouds. It is going to rain.

Present Continuous

حال استمراری نیز برای برنامه‌ها و قرارهای مشخص آینده استفاده می‌شود.

I am meeting my friend tomorrow.

شناخت تفاوت این سه ساختار باعث می‌شود زبان‌آموز هنگام صحبت کردن انتخاب دقیق‌تری داشته باشد.

6. افعال وجهی؛ Modal Verbs

افعال وجهی بخش مهمی از گرامر متوسط انگلیسی هستند.

از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• can

• could

• may

• might

• must

• should

این افعال برای بیان توانایی، احتمال، اجازه، توصیه و اجبار استفاده می‌شوند.

Can

برای توانایی:

She can speak English.

Could

برای توانایی در گذشته یا درخواست مؤدبانه:

Could you help me?

May و Might

برای احتمال:

She might come later.

Must

برای الزام قوی:

You must wear a seat belt.

Should

برای توصیه:

You should study more.

یک نکته مهم این است که mustn't و don't have to یک معنی ندارند.

Mustn't یعنی «نباید» یا «ممنوع است»:

You mustn't smoke here.

اما don't have to یعنی «لازم نیست»:

You don't have to come early.

7. شرطی نوع اول؛ First Conditional

First Conditional برای شرایط واقعی یا محتمل در آینده استفاده می‌شود.

ساختار معمول:

If + Present Simple, will + verb

مثال:

If it rains, we will stay home.

یعنی اگر باران ببارد، در خانه می‌مانیم.

در این ساختار یک نکته مهم وجود دارد: معمولاً بعد از if از will استفاده نمی‌کنیم.

نادرست:

If it will rain, we will stay home.

درست:

If it rains, we will stay home.

First Conditional برای پیش‌بینی، هشدار و بیان نتیجه یک شرط بسیار کاربردی است.

8. شرطی نوع دوم؛ Second Conditional

Second Conditional برای موقعیت‌های فرضی، غیرواقعی یا کم‌احتمال استفاده می‌شود.

ساختار:

If + Past Simple, would + verb

مثال:

If I had more money, I would travel more.

این جمله به یک شرایط فرضی اشاره دارد.

یکی از کاربردهای بسیار معروف Second Conditional عبارت:

If I were you, I would...

است.

از این ساختار برای دادن توصیه استفاده می‌شود:

If I were you, I would practice English every day.

تفاوت اصلی First Conditional و Second Conditional در میزان واقعی یا فرضی بودن شرایط است.

9. جملات مجهول؛ Passive Voice

در جمله معلوم، تمرکز روی انجام‌دهنده عمل است.

The company built the bridge.

اما در جمله مجهول، تمرکز روی خود عمل یا چیزی است که عمل روی آن انجام شده است.

The bridge was built by the company.

ساختار کلی Passive شامل شکل مناسب فعل be و شکل سوم فعل است.

مجهول در متون علمی، خبری و رسمی بسیار پرکاربرد است؛ به‌خصوص زمانی که انجام‌دهنده عمل مشخص نیست یا اهمیت زیادی ندارد.

مثال:

English is spoken in many countries.

در این جمله مهم نیست چه کسی انگلیسی را صحبت می‌کند؛ تمرکز روی این واقعیت است که زبان انگلیسی در کشورهای زیادی صحبت می‌شود.

10. جملات موصولی؛ Relative Clauses

Relative Clauses برای دادن اطلاعات بیشتر درباره یک اسم استفاده می‌شوند.

از کلمات زیر در این ساختارها استفاده می‌شود:

• who

• which

• that

• whose

• where

برای افراد معمولاً از who استفاده می‌کنیم:

The woman who lives next door is a doctor.

برای اشیا می‌توان از which استفاده کرد:

This is the book which I bought yesterday.

در بسیاری از موقعیت‌ها that نیز می‌تواند جای who یا which قرار بگیرد.

Relative Clauses به زبان‌آموز کمک می‌کنند اطلاعات بیشتری را در یک جمله بیان کند و از تکرار غیرضروری کلمات جلوگیری شود.

11. Gerund و Infinitive

یکی دیگر از مباحث مهم سطح متوسط، تفاوت Gerund و Infinitive است.

Gerund همان شکل verb + ing است که می‌تواند نقش اسم داشته باشد.

I enjoy reading books.

در مقابل، Infinitive معمولاً به صورت to + verb ساخته می‌شود.

She decided to study abroad.

بعضی افعال با Gerund استفاده می‌شوند:

I enjoy learning English.

برخی افعال با Infinitive می‌آیند:

I want to learn English.

همچنین بعد از بسیاری از حروف اضافه از Gerund استفاده می‌شود:

She is interested in learning English.

یکی از بهترین روش‌های یادگیری این مبحث، حفظ کردن الگوی هر فعل همراه با مثال است.

12. افعال عبارتی؛ Phrasal Verbs

Phrasal Verbها از یک فعل و یک یا چند کلمه دیگر تشکیل می‌شوند.

برای مثال:

turn off

به معنی خاموش کردن است.

Please turn off the light.

یا:

give up

به معنی دست کشیدن یا تسلیم شدن است.

Don't give up!

Phrasal Verbها در مکالمات روزمره انگلیسی بسیار پرکاربرد هستند. به همین دلیل زبان‌آموز سطح متوسط باید آن‌ها را به‌صورت کاربردی یاد بگیرد.

بهتر است به جای حفظ کردن فهرست طولانی از افعال عبارتی، هر فعل را در یک جمله واقعی یاد بگیرید.

13. نقل قول غیرمستقیم؛ Reported Speech

Reported Speech زمانی استفاده می‌شود که بخواهیم گفته شخص دیگری را گزارش کنیم.

نقل قول مستقیم:

He said, “I am tired.”

نقل قول غیرمستقیم:

He said that he was tired.

در این فرایند ممکن است زمان فعل، ضمیر و برخی کلمات مربوط به زمان و مکان تغییر کنند.

مثلاً:

today → that day

tomorrow → the next day

this → that

Reported Speech در مکالمات، گزارش‌ها و نوشتار رسمی کاربرد زیادی دارد.

14. اسم‌های قابل شمارش و غیرقابل شمارش

اسم‌های قابل شمارش مانند:

• book

• car

• student

• computer

را می‌توان شمارش کرد.

three books

اما اسم‌های غیرقابل شمارش مانند:

• water

• information

• advice

• furniture

معمولاً به صورت جمع استفاده نمی‌شوند.

برای مثال:

درست:

Some useful information

نادرست:

Some useful informations

همچنین کلمه advice غیرقابل شمارش است.

درست:

She gave me some advice.

15. حروف تعریف؛ A، An و The

حروف تعریف در انگلیسی کاربرد بسیار زیادی دارند.

A و An برای اسم مفرد و نامشخص استفاده می‌شوند.

I saw a dog.

وقتی دوباره درباره همان سگ صحبت می‌کنیم، از the استفاده می‌کنیم:

The dog was friendly.

انتخاب بین a و an بر اساس صدای آغازین کلمه انجام می‌شود.

a car

an apple

یادگیری صحیح Articleها باعث می‌شود نوشته و مکالمه زبان‌آموز طبیعی‌تر شود.

16. صفات مقایسه‌ای و عالی

برای مقایسه دو چیز از Comparative استفاده می‌کنیم.

Ali is taller than Reza.

برای نشان دادن بالاترین درجه در میان چند مورد از Superlative استفاده می‌کنیم.

Ali is the tallest student in the class.

در برخی صفات از -er / -est استفاده می‌شود و برای بسیاری از صفات بلند از more / most استفاده می‌کنیم.

This book is more interesting than that one.

This is the most interesting book.

برخی صفات نیز بی‌قاعده هستند:

good → better → best

bad → worse → worst

17. قیدهای تکرار و نحوه انجام کار

قیدهای تکرار مانند:

• always

• usually

• often

• sometimes

• rarely

• never

برای نشان دادن میزان تکرار یک فعالیت استفاده می‌شوند.

مثلاً:

I usually wake up early.

قیدهای دیگری مانند carefully، slowly و quickly نیز نحوه انجام کار را نشان می‌دهند.

He carefully checked the document.

استفاده صحیح از قیدها باعث می‌شود جمله‌ها دقیق‌تر و توصیفی‌تر شوند.

18. سوال‌سازی در سطح متوسط

برای ساخت سوال باید ابتدا زمان جمله را تشخیص دهیم.

در زمان‌های ساده از do، does یا did استفاده می‌کنیم.

Do you like English?

Did she call you?

در زمان حال کامل از have یا has استفاده می‌شود:

Have you finished your homework?

در زمان استمراری از فعل be استفاده می‌شود:

Are you studying now?

کلمات پرسشی مانند what، where، when، why و how نیز برای دریافت اطلاعات خاص استفاده می‌شوند.

Why did you leave early?

19. حروف اضافه مهم در انگلیسی

حروف اضافه یکی از بخش‌هایی هستند که زبان‌آموزان در آن اشتباه زیادی دارند.

برای زمان:

At معمولاً برای زمان دقیق:

at 8 o'clock

On برای روز و تاریخ:

on Monday

In برای ماه، سال و دوره‌های طولانی‌تر:

in 2025

همچنین:

Since نقطه شروع را نشان می‌دهد:

I have lived here since 2020.

For مدت زمان را نشان می‌دهد:

I have lived here for five years.

یادگیری حروف اضافه بیشتر از طریق مشاهده مثال‌های متعدد و تمرین امکان‌پذیر است.

20. Collocation و ترکیب‌های رایج

برای صحبت کردن طبیعی، فقط دانستن معنی کلمات کافی نیست. باید بدانیم کدام کلمات معمولاً در کنار یکدیگر استفاده می‌شوند.

برای مثال:

make a decision

make a mistake

take a break

do homework

ممکن است ترجمه مستقیم این ترکیب‌ها برای انتخاب فعل مناسب کافی نباشد.

به همین دلیل توصیه می‌شود زبان‌آموزان متوسط، کلمات را همراه با ترکیب‌های رایج آن‌ها یاد بگیرند.

21. اشتباهات رایج در گرامر سطح متوسط

یکی از مهم‌ترین اشتباهات زبان‌آموزان، استفاده نادرست از زمان‌هاست.

برای مثال:

I have lived here since 2021.

و:

I lived there in 2021.

هر دو جمله درست هستند، اما معنی و کاربرد متفاوتی دارند.

اشتباه رایج دیگر، فراموش کردن فعل کمکی در سوال‌ها است.

نادرست:

You like English?

در حالت استاندارد:

Do you like English?

اشتباه در حروف تعریف، حروف اضافه، for و since و ترجمه کلمه‌به‌کلمه ساختار فارسی نیز از خطاهای متداول هستند.

بهترین روش اصلاح این اشتباهات، مشاهده مثال‌های صحیح، تمرین و بازنویسی جمله‌هاست.

22. ترتیب کلمات در جمله‌های پیچیده

هرچه سطح زبان بالاتر می‌رود، جمله‌ها طولانی‌تر می‌شوند. به همین دلیل، رعایت ترتیب کلمات اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

یک جمله را می‌توان ابتدا به شکل ساده ساخت:

She bought a laptop.

سپس اطلاعات بیشتری اضافه کرد:

She bought a new laptop yesterday.

و در مرحله بعد:

She bought a new laptop yesterday because her old computer was broken.

این روش، یعنی گسترش تدریجی جمله، یکی از روش‌های مناسب برای تمرین ساختار جمله در سطح متوسط است.

23. هماهنگی زمان‌ها در متن

هنگام نوشتن یک داستان یا گزارش، باید زمان فعل‌ها با ترتیب اتفاقات هماهنگ باشند.

برای مثال:

When I arrived at the station, the train had already left.

در این جمله:

• arrived → Past Simple

• had left → Past Perfect

زیرا حرکت قطار قبل از رسیدن گوینده اتفاق افتاده است.

هماهنگی زمان‌ها باعث می‌شود خواننده به‌راحتی ترتیب اتفاقات را درک کند.

24. There is و There are

برای بیان وجود داشتن یک چیز از There is و برای چند چیز از There are استفاده می‌کنیم.

There is a book on the table.

There are three students in the classroom.

این ساختار در توصیف مکان‌ها، خانه‌ها، تصاویر و محیط‌های مختلف بسیار کاربردی است.

در گذشته نیز می‌توان از:

There was

و

There were

استفاده کرد.

مزایای یادگیری گرامر انگلیسی در سطح متوسط

تسلط بر گرامر سطح متوسط می‌تواند توانایی زبان‌آموز را در چند مهارت مختلف افزایش دهد.

1. بهبود مکالمه

وقتی ساختارهای گرامری را به خوبی بشناسید، می‌توانید درباره گذشته، آینده، تجربه‌ها و شرایط فرضی دقیق‌تر صحبت کنید.

2. بهبود Writing

گرامر صحیح باعث می‌شود متن شما منظم‌تر، دقیق‌تر و قابل فهم‌تر باشد.

3. درک بهتر Reading

شناخت ساختار جمله باعث می‌شود متن‌های طولانی و پیچیده را راحت‌تر درک کنید.

4. بهبود Listening

شناخت زمان‌ها و ساختارهای رایج باعث می‌شود هنگام شنیدن مکالمات سریع، ارتباط میان کلمات و معنی جمله را بهتر تشخیص دهید.

5. آمادگی بهتر برای آزمون‌های زبان

مباحث گرامری در بسیاری از آزمون‌ها به شکل مستقیم یا غیرمستقیم اهمیت دارند و دانش گرامری مناسب می‌تواند در بخش‌های مختلف آزمون به زبان‌آموز کمک کند.

چگونه گرامر انگلیسی را بهتر یاد بگیریم؟

یادگیری گرامر نباید فقط به حفظ کردن فرمول‌ها محدود شود. برای تبدیل دانش گرامری به مهارت واقعی، بهتر است یک روند مشخص داشته باشید.

1. ابتدا کاربرد را یاد بگیرید

قبل از حفظ کردن ساختار، بدانید این ساختار چه زمانی استفاده می‌شود.

2. مثال‌های واقعی بخوانید

هر قاعده را با چند مثال مختلف بررسی کنید.

3. جمله شخصی بسازید

برای مثال اگر Present Perfect یاد گرفته‌اید، درباره تجربه‌های خود جمله بسازید:

I have visited...

I have never tried...

4. با صدای بلند تمرین کنید

جمله‌ها را فقط ننویسید؛ آن‌ها را با صدای بلند بیان کنید.

5. اشتباهات خود را ثبت کنید

یک دفترچه برای اشتباهات گرامری داشته باشید و جمله غلط و شکل صحیح آن را بنویسید.

6. مرور فاصله‌ای داشته باشید

یک مبحث را امروز یاد بگیرید، چند روز بعد مرور کنید و سپس در هفته‌های بعد دوباره به آن برگردید.

گرامر متوسط برای چه کسانی مناسب است؟

این مباحث برای زبان‌آموزانی مناسب هستند که:

• مباحث پایه زبان انگلیسی را پشت سر گذاشته‌اند.

• با زمان‌های ساده آشنایی دارند.

• می‌توانند جمله‌های ساده انگلیسی بسازند.

• قصد دارند مکالمه خود را تقویت کنند.

• می‌خواهند Writing بهتری داشته باشند.

• برای آزمون‌های زبان آماده می‌شوند.

• در انتخاب زمان مناسب یا ساختار درست جمله دچار مشکل هستند.

• می‌خواهند از سطح B1 به سمت B2 حرکت کنند.

برنامه پیشنهادی برای تمرین گرامر سطح متوسط

برای یادگیری بهتر می‌توانید یک برنامه چهار هفته‌ای داشته باشید.

هفته اول

روی زمان‌های اصلی تمرکز کنید:

• Present Perfect

• Simple Past

• Past Perfect

• Future Forms

هفته دوم

ساختارهای زیر را تمرین کنید:

• Modal Verbs

• First Conditional

• Second Conditional

• Passive Voice

هفته سوم

مباحث زیر را مطالعه کنید:

• Relative Clauses

• Gerund

• Infinitive

• Phrasal Verbs

• Reported Speech

هفته چهارم

همه مباحث را در قالب فعالیت‌های واقعی تمرین کنید:

• نوشتن متن

• صحبت کردن

• خواندن مقاله

• گوش دادن به مکالمه

• اصلاح اشتباهات

هدف این برنامه این است که گرامر از یک دانش تئوری به مهارت عملی تبدیل شود.

جمع‌بندی

گرامر انگلیسی سطح متوسط یکی از مهم‌ترین مراحل مسیر یادگیری زبان است. در این مرحله، زبان‌آموز از جمله‌های ساده و قواعد ابتدایی عبور می‌کند و وارد مرحله‌ای می‌شود که می‌تواند منظور خود را با ساختارهای دقیق‌تر و متنوع‌تر بیان کند.

یادگیری Present Perfect و Past Perfect، روش‌های بیان آینده، Modal Verbs، جملات شرطی، Passive Voice، Relative Clauses، Gerund و Infinitive و Reported Speech به زبان‌آموز کمک می‌کند جمله‌های پیچیده‌تر بسازد.

در کنار این مباحث، یادگیری حروف اضافه، حروف تعریف، Phrasal Verbs، Collocationها و ترتیب صحیح کلمات نیز اهمیت زیادی دارد.

با این حال، یادگیری گرامر فقط به حفظ کردن فرمول‌ها محدود نمی‌شود. یک زبان‌آموز زمانی واقعاً بر گرامر مسلط می‌شود که بتواند ساختار مناسب را در موقعیت واقعی انتخاب کند و بدون ترجمه کلمه‌به‌کلمه از آن استفاده کند.

به همین دلیل، بهترین روش یادگیری گرامر این است که مطالعه قواعد با Reading، Listening، Speaking و Writing ترکیب شود. هرچه بیشتر جمله بسازید، صحبت کنید، بنویسید و اشتباهات خود را اصلاح کنید، استفاده از ساختارهای گرامری برای شما طبیعی‌تر خواهد شد.

اگر هدف شما رسیدن به سطح بالاتر زبان انگلیسی است، گرامر متوسط را به عنوان مجموعه‌ای از قوانین جداگانه نگاه نکنید؛ بلکه آن را ابزاری برای بیان بهتر، دقیق‌تر و طبیعی‌تر افکار خود در زبان انگلیسی در نظر بگیرید.

برای ثبت نظر و دیدگاه خود لطفا با تشکیل حساب کاربری، عضو وب سایت شوید.